Saabfilosofie van een dreumes

Mijn jongste zoon is een dreumes. Zo worden kinderen genoemd die geen baby meer zijn, maar ook nog geen peuter. In juni wordt hij twee jaar oud. In deze fase van het leven ontvouwt de wereld zich langzaam in de belevingswereld van de kleine. Nou ja, langzaam.... Het gaat supersnel voor zo'n menneke en hij is al niet langzaam.

Hij heeft een meer dan behoorlijke sanitaire belangstelling en aankomende zomer gaan we maar eens zindelijkheidsoefeingen met hem doen. Hij roept ons bij zich, met de woorden "Kom maar", als hij een knuffel wil. Hij staat dan met uitgestrekte armpjes en een verwachtingsvolle blik te wachten.

Al heel snel werd hij zich ook bewust van (auto)mobiliteit. Niet willen slapen zonder op Youtube een filmpje met ratelende 2-taktjes gezien te hebben heeft hij een tijdje gehad. Naar de creche gaat hij voorop op de fiets; hij noemt het "tiets".  Onderweg ziet hij dan van alles wat hij ook benoemd. Een vrachtwagen is een "Tattootoo", een bestelbus een "Busje" en een lijnbus een "Grote bus".

Gisteren gingen we op bezoek bij vrienden in Apeldoorn. Onderweg kwamen we over de IJsselbrug, waar een groot vrachtschip onderdoor voer. "Boot, grote boot", klonk het vanaf de achterbank. We kruisten ook de spoorlijn Zutphen-Apeldoorn, waar we moesten wachten voor een passerende trein. "Oh, trein" klonk het. Zijn waarnemingsvermogen is echt goed.

We vervolgden onze weg en reden tussen weilanden door naar Apeldoorn. Er werden nog koeien, schapen, geiten en een ezel gespot en natuurlijk ook veel vierwielers. Daaronder bevonden zich zowaar ook enkele Saab's. En hij weet het perfect; een Saab is "Een Saab" en wat geen Saab is, is een "Andere auto".

En dat is gewoon de essentie, zo mooi en treffend samengevat door een dreumes. Er zijn Saab's en andere auto's. En dan die eigenzinnigheid van die gozer. Ook precies Saab. En daarom hou ik van ze!