Home Over SCN Clubhistorie Geschiedenis Saab Club Nederland
E-mailadres

Inleiding
Het zal ergens in het voorjaar van 1958 zijn geweest dat de Internationale Tulpenrally Eindhoven aandeed voor een tijdcontrole. Onder de zeer vele belangstellenden bevond zich ook uw verslaggever. Onder de deelnemende wagens vielen een paar fraai gevormde auto’s op, die een geluid en een uitlaatwalm produceerden die aan DKW deed denken, maar wiens naam voor mij een mysterie was; Saab, u had het kunnen vermoeden!

 

Een achterbuurman, die bij DAF werkte, wist later te vertellen dat het een vrij nieuw merk uit Zweden was en dat de Amsterdamse Rijtuig Maatschappij NV. te Amsterdam, de importeur voor Nederland was. Een briefje naar die onderneming was gauw geschreven, met de vraag of dergelijke auto's in Nederland ook tweedehands te koop waren. Had de A.R.M. nu maar een foldertje gestuurd of een kort briefje geschreven, dan was er misschien niet veel gebeurd. Maar nee, ze stuurden hun verkoopleider, de heer L.E. Beszelzen naar Eindhoven met een hippe rode 93 uit 1957... 'Mevrouw, gaat u maar rechts zitten, dat wordt straks toch uw plaatsje .. !' Meneer mocht sturen, en de familie was meteen verkocht. De Saab nog niet, want voor een beginnend gezin was de nieuwprijs een onoverkomelijk beletsel.

 

Een 92 van de importeur
Rond Hemelvaartsdag 1959, terwijl ik thuis, verpakt in verband vanwege een motorongelukje, de kranten probeerde te lezen, plaatste de heer W. van der Klis, destijds grote baas van Garage de Snelheid en, jawel, vader van de bekende heren Willem en Arnoud en grootvader van de derde Saabgeneratie, een advertentie in een landelijk ochtendblad, waarin hij een Saab 92 uit 1951 te koop aanbood. Een telefoontje bracht opheldering: Toen de A.R.M. omstreeks 1951 werd aangesteld als Saabimporteur voor Nederland, was er eigenlijk nog helemaal geen export van Saabs uit Zweden. scn1Om Zweedse toeristen in het buitenland te kunnen helpen, werden wat onderdelen bij relaties buiten Zweden neergelegd. Zo ook in Nederland en dat was dus bij de A.R.M.. Die onderneming was wel zo aardig om als bewijs van waardering voor de relatie drie Saabs type 92 te kopen en die door haar staf te laten rijden.
Pas in 1957 werd met de import in Nederland een echt begin gemaakt en eerste dealer werd de Snelheid. Toen de A.R.M. één van haar oude 92’s wilde afstoten, gebeurde dat door tussenkomst van die dealer en zo kwam het karretje bij ons in Eindhoven terecht! We waren beretrots en lieten geen gelegenheid voorbij gaan om de loftrompet te steken. We wisten zelfs een wat bejaarde tante in een Saab te praten, ondanks het feit dat wij in de zomer van 1959 met ons pruttelpotje uit Venti Miglia naar Eindhoven moesten terugrijden in de eerste versnelling!

 

 

Een club moet er komen
Het enthousiasme bleef en zoiets moet met verwante zielen worden gedeeld. Een club moest er komen en er werd een verzoek gedaan aan de heer Beszelzen, met wie het contact gebleven was, of hij ons de adressen van andere Saabrijders kon verschaffen.
Maar toen was er Hans du Bosc, een jonge zakenman die alles van smeertechniek afwist, uit Nieuwerkerk aan de IJssel. Hij was, net als zijn vader, verzot op Zweedse degelijkheid. Als technici wisten zij waarover zij praatten. Vader reed een Volvo en zoon een Saab 93. Deze du Bosc nu, had juist, iets eerder dan wij, om de adressen gevraagd en ze gekregen. Wij sloten ons aan bij zijn initiatief en met elkaar verzonden we de uitnodiging voor een kennismakingsbijeenkomst waaruit eventueel een club zou kunnen ontstaan. Die club kwam er. scn2

Tot de dag van vandaag schrijft de Saab Club over haar ontstaan dat zij werd opgericht in 1959 op grond van de rallysuccessen van Saab in die jaren. Echter, het enige rallyelement in de hele geschiedenis was de Tulpenrally uit 1958. De rest hoort onder de dichterlijke vrijheden van redacteuren die niet beter weten. De naam Erik Carlsson zei ons nog niets - want die werd pas in de jaren zestig beroemd - maar dat zou in de jaren die volgden wel anders worden!

De oprichting
De voorgeschiedenis voerde met enthousiaste initiatiefnemers, gestimuleerd door de A.R.M., onontkoombaar tot een goed resultaat. De oprichtingsbijeenkomsten waren een doorslaand succes en de club werd opgericht. Anders dan de initiatiefnemers eerder bedacht hadden, werden het twee bijeenkomsten - op zaterdag en zondag 28 en 29 november 1959 in de Witte Bergen. De eerste werd bezocht door ongeveer tien en de tweede door dertig wagens. De contributie werd vastgesteld op 10 gulden per jaar met 5 gulden entreegeld bij toetreding. Hans du Bosc werd de eerste voorzitter en Mevrouw Tine Spaans-van der Bijl, de eerste secretaresse. De heer J.D.A. Oliemans en ikzelf vormden met mevrouw Spaans de redactie van Saaberichten (één b).

Evenementen
Het evenementenprogramma ontwikkelde zich vanaf begin 1960. Is het eerst nog een aarzelend filmprogramma in Utrecht, de kennismakingsbijeenkomst in Smilde en een bloesemtocht in het gebied tussen Leerdam en Vianen trekken een flink aantal belangstellenden; de laatste rit telt 30 deelnemers.
In februari 1960 wordt dan in het blad voor het eerst aandacht geschonken aan Saab’s rallysuccessen en in mei hebben de noordelijke leden hun eerste toertocht op en om de Hondsrug. In april wordt de komst van de Saab 96 in het clubblad aangekondigd en er komt - heel leuk - een eerste dealerlijst in voor.
In juni moet het eerste landelijke evenement tot stand komen, een rit waarbij twee stromen auto's, respectievelijk gestart in Zwolle en Zeist, elkaar 'ergens' op de Veluwe ontmoeten. Die rit wordt om allerlei redenen tot eind augustus uitgesteld, maar hij gaat wel door.


scn3Rallies, racewagens en betrouwbaarheidsritten

SLS, KNAC, RAC
Intussen is ook het eerste autosportresultaat een feit: de heren Heyer en Beszelzen winnen hun klasse in de S.L.S., de Rally Scheveningen – Luxemburg – Scheveningen. Met een Saab uiteraard! De aanvullende dealerlijst van juni 1960 vermeldt dan de firma van Aalderen in Lochem en die is ook heden nog van de partij! Dan loopt het eerste jaar ten einde. De Saaberichten krijgt een geel kaftje en het novembernummer geeft een aantal wetenswaardigheden: de ontmoetingsrit is uiteindelijk in oktober gehouden met 43 deelnemende wagens en voor het eerst zien we een Saab 95 in Nederland. Het is een wagen uit de voorserie, die dhr. Velds uit Heerde met veel moeite in Zweden heeft losgepeuterd, omdat hij zijn Dobermann Pinchers in de 93 niet bergen kon. Ook aanwezig is de enige 93 GT750 die ooit in Nederland nieuw verkocht werd. De wagen is eigendom van Maarten Jonker, die er regelmatig mee op het circuit van Zandvoort kan worden gezien. De club heeft dan 90 leden en in het blad wordt de Saab formule junior racewagen aangekondigd. Er zijn diverse Saabrijders die zich dapper weren in betrouwbaarheidsritten en rally's. Zij zetten de toon voor de activiteiten van de club in de eerste jaren. Ze hebben veel contacten met andere clubs die zich op een bepaald automerk richten. Ook in die clubs is de autosport een bindende factor.

De autosport is in die tijd een bloeiende affaire. Niet alleen in de merkenclubs maar ook bij de KNAC en de daaronder ressorterende RAC's, de Regionale Automobiel Clubs.
Naast het racegebeuren dat een eigen leven leidt, is er een nationaal kampioenschap betrouwbaarheidsritten en zijn er kampioenschappen van de RAC's. Betrouwbaarheidsritten zijn kaartleesritten, waarvan de moeilijkheidsgraad varieert met het kaart leessysteem en de te rijden gemiddelde snelheid. Bij een moeilijke kaart leesvariant blijkt een gemiddelde van 36 km/u nauwelijks te halen. Daarnaast zijn er rally's, waarbij het navigatie-element minder zwaar weegt en de gevraagde snelheid hoger ligt. Ik noem u van de grote rally's slechts de Rally de Monte Carlo en de Tulpenrally, maar er zijn er natuurlijk veel meer. Zeg maar één grote rally per land. Meerdere dagen rijden en veelal grensoverschrijdend. Daarnaast zijn er de vele kleinere, zoals de S.L.S. die ik al eerder noemde, de Horneland-Rally, de Sauerland-Rally en, iets later, de E.L.E., de Rally Eindhoven - Luik - Eindhoven.


Superbenzine en Tekno modelletjes
In december 1960 en januari 1961 wordt in het lijfblad weer allerlei interessants gebracht: allereerst een advies om in uw tweetakt nooit superbenzine te stoken. Dan de aankondiging dat u Tekno-modelletjes van de 93 via de club kunt kopen. Had u dat maar gedaan, want ze kostten destijds fl2,65. En als u nu weet dat ze, nieuw met doosje, op verzamelaarsbeurzen, tegenwoordig meer dan 200 euro kunnen opbrengen, dan ziet u welke kans op rijkdom u hebt gemist. Ik ook trouwens.
De uitslag van het rittenkampioenschap van de RAC-West 1960 blijkt gewonnen door John Bos en Rinus Hout met John's rode 93.

Op bezoek bij de Saabclub België, echte statuten en bestuursleden van het eerste uur
In het voorjaar van de oneven jaren wordt altijd de Auto RAl gehouden. Zo ook in 1961. Een mooie gelegenheid voor de Saabimporteur om een 96 GT850, die later de naam Saab Sport zal krijgen, in Nederland te laten zien. In maart gaan we in een flinke colonne op bezoek bij de, in die jaren actieve, Belgische Saab Club die ons in Antwerpen verwelkomt.
Ook in maart wordt in de ledenvergadering goedkeuring gegeven aan onze statuten. Nu bestaat de club pas echt. Verder wordt er in het bestuur een stoelendans opgevoerd: ik mag mijn ad interim penningmeesterschap van drie maanden overdragen aan Jan Postuma, die lange jaren een steunpilaar zal zijn, net als Henk van Rijssen die bestuurslid wordt. Bob van Tijen, die vanaf de oprichting optreedt als spreekbuis voor de zacht gevooisde Hans du Bosc, blijft nog een jaar bestuurslid alvorens zelf voorzitter te worden. Du Bosc en ik stencilen nog wel steeds het krantje en zorgen ook voor de verzending.

Molybdeendisulfide, Hertog Jan en de Viking
De Saab Club kent in die jaren nog geen 'klassiekers en oldtimers' maar ze kent wel jonge eigenaren van nieuwe Saabs die veel plezier met hun bezit willen maken. Logisch dat de belangstelling uitgaat naar de autosport. En logisch ook dat in de club daar veel aandacht aan wordt geschonken door middel van oefenritten en instructiebijeenkomsten. De leden die aan deze evenementen minder gehecht zijn, troosten zich met toeristische, en gezelligheidsbijeenkomsten. Zo zijn er bij vier dealers lessen in auto- EHBO gegeven en is er in het blad een discussie over het toevoegen van molybdeendisulfide aan de tweetaktbrandstof. scn4In 1961 begint de Saab Club ook met een grote landelijke betrouwbaarheidsrit, de 'Avond door het Land van Hertog Jan', een kaartleesrit in Noord-Brabant. Deelnemers zijn o.a. de leden van de DKW-Sportclub, de MG Car Club Holland en de Peugeot Club. De DKW's winnen met overmacht de teamprijzen; er worden veertig equipes geklasseerd maar vele anderen worden wegens tijdsoverschrijding niet in het klassement opgenomen. Besloten wordt het evenement jaarlijks te herhalen onder de naam 'Vikingrally'. Ook zijn er in datzelfde jaar nog klassementsproeven in Zandvoort en wordt ons team in de S.L.S. Rally Se in een veld van 29 clubteams.

Sportcommissie en GT’s
In de jaarvergadering van januari 1962 - nog maar twee jaar en twee maanden op gang - wordt naast het bestuur een sportcommissie benoemd, met namen van leden die in de autosport thuis zijn, zoals Martin Dragt, John Bos en Maarten Geldof. Er komt een sticker, van kloek formaat, voor de auto in de kleuren rood, wit, blauw en de Saaberichten meldt de vervanging van de 96-GT750 (die al in 1960 in de plaats was gekomen van de 93 GT750) door de 96 GT850 die verder als Saab Sport door het leven zal gaan.

Meewind, half gas en vastlopers

scn5In april komt de beroemde 'ombouwactie' op gang. Er wordt vanuit Nederland bij Saab een hoger percentage vastlopers geclaimd dan er verwacht zou mogen worden op basis van de verkopen. Men komt tot de conclusie dat deze typisch Nederlandse klacht te maken heeft met ons wegennet. Wie op hoge snelheid met de wind in de rug rijdt, geeft zijn motor door half gas ongewild te weinig smering.
De remedie is simpel: iedere Saabrijder in Nederland krijgt een nieuwe 850 cc motor met vierversnellingsbak aangeboden, uw schrijver inbegrepen, wiens 93 op dat moment met 116.000 km toch niet meer geheel nieuw kan worden genoemd. Een fantastisch gebaar dat veel goodwill kweekt.

1963
In de ledenvergadering 1963 treedt Anneke Dragt-Pauptit toe tot het bestuur als secretaresse/penningmeester. Zij zal zich in de daarop volgende jaren doen kennen als een bezielende spil. Jan Postuma en ik houden de redactie en met Maarten Geldof als voorzitter runnen we de sportcommissie.
Het clubblad van februari 1963 geeft voor het eerst een historisch overzicht over Saab in de periode 1947-1962. Er is een uit het Zweeds vertaalde roadtest over de Saab 96 en een artikel over Erik Carlsson en zijn successen in de RAC- Rally en de Monte Carlo.
Natuurlijk is er weer veel autosport in 1963. Bij de DKW-Zuinigheidsrit is er een Saab tweetakt die 1 op 18,1 loopt; hoe bestaat het? Er is weer een Zandvoortdag en de Viking is een succes met 94 deelnemers, waaronder veel leden van bevriende merkenclubs. Met die merkenclubs wordt de FNAC opgericht, de Federatie van Nederlandse Automobielmerkenclubs. scn6Deelnemers zijn de DKW Sportclub, de Saab Club, de Austin Healy Club, de MG Car Club en de Austin Seven Club. Later treden o.a. Peugeot en Simca nog toe. Bob van Tijen en ik vertegenwoordigen de Saab Club; Bob wordt de eerste FNAC voorzitter. De tweede grote merkenclub-rit wordt dat jaar de Safety Fast Rally van Austin Healy en MG: meer dan zestig wagens aan de start en een Saab overall winner: Nol Martini en Ben van Delden. Landelijk worden Van Rijssen/Groosmuller met Saab net geen kampioen van Nederland in de B-klasse. Ze hebben evenveel punten als de winnaars, maar de ex-aequo regeling gunt hen slechts de tweede plaats.

In een van de verslagen van een clubritje duikt voor het eerst de naam Heuft op: let op, dat zijn niet Fred of Rob, de Heuft-broeders die ook zoveel rallyprijzen hebben gewonnen, maar hun vader André (als deelnemer) en hun moeder (als official).
Een mooie aanhaling van de in die jaren bekende Duitse autojournalist Alexander Spoerl besluit het laatste nummer van de Saaberichten in A4 formaat: 'Tweetakt auto's zijn voor mensen die zonder auto al zorgen genoeg hebben ... Het blad gaat over op het A5 formaat en heet in de wandeling al gauw 'het boekje'. Pas bij het 35-jarig bestaan van de club zal het grote formaat terugkomen!

We lezen niet veel in dat laatste blad over het jaardiner. Toch is dat gezellig met diner dansant in Ede, voorafgegaan door een echte puzzelrit. Waarschijnlijk is de beurs daarna leeg, want in de jaarvergadering in januari 1965 rapporteert de penningmeester dat de club nog een kapitaal bezit van f529,22! Anneke Dragt doet de verheugende mededeling dat de club nu 175 leden telt.
In die vergadering verder de gebruikelijke stoelendans: Maarten Geldof wordt nu voorzitter. Bob Dickhout treedt toe tot het bestuur. Later zal hij zich concentreren op de autosport en veel successen behalen. Onder andere is hij de navigator waarmee Maus Gatsonides (die van de flitspalen) zijn laatste rally rijdt. André Heuft begint sporen te verdienen als uitzetter van gewiekste routebeschrijvingsritten voor de club.

1964, het lid op de neus ...
Wat het grootste evenement van 1964 moet worden, dreigt de mist in te gaan. Het plan is met de club op reis te gaan naar Zweden (Trollhättan) en Noorwegen. scn7Een deel van de reizigers kampeert, een ander deel wordt in hotels ondergebracht. Maar het belangrijkste is natuurlijk het bezoek aan de Saabfabriek waarvoor wij van harte zijn uitgenodigd. Het behoeft geen uitleg dat de A.R.M. voor ons veel deuren heeft geopend. Groot is dan ook de teleurstelling dat zeer kort voor de startdatum de fabriek de excursie annuleert. Het slappe verhaal over vakantie, reorganisatie en wat al niet is nauwelijks geloofwaardig. Wij besluiten toch op reis te gaan. Als onze groep zoals tevoren gepland aan de fabriekspoorten in Zweden rammelt, komt de aap uit de mouw: we mogen er nog steeds niet in, fotograferen is nog steeds streng verboden, maar de parkeerplaats staat vol 96's en 95's met lange neus ... Er is een nieuw model uitgekomen en dat had geheim moeten blijven. Het wordt een fantastische reis en rijden in Noorwegen over talloze ongebaande paden langs de meest fotogenieke vergezichten. Leuk detail is dat Bram van Pijpen, altijd haantje de voorste, een niet al te droge rivierbedding oversteekt en daarbij het grootste deel van zijn uitlaat verspeelt.



1965, het eerste lustrum

Het eerste lustrum wordt om logistieke redenen in januari 1965 gevierd met een receptie in 'Het Rode Koper' in Leuvenum en een diner in 'Het Roode Wold' in Nunspeet. Op de receptie o.a. de directie van de N.A.M., de Nieuwe Automobiel Maatschappij BV, waarin de A.R.M. haar Saabactiviteiten heeft ondergebracht en veel vertegenwoordigers van bevriende autoclubs. Aan het diner diverse sprekers, waaronder de latere voorzitter Aad van Zijl, levende muziek en een gouden stemming.

Deelnemers moeten in het holst van de nacht terugrijden.

Geen sinecure want de storm heeft veel bomen doen omwaaien. Het wordt dus nog een hele puzzelrit voordat iedereen in bed ligt.
De jaarvergadering van begin 1965 brengt een verrassing. Wegens vertrek naar het buitenland wordt John Bos uitgezwaaid en wegens zijn verdiensten, vooral de autosport, tot erelid benoemd. Verder de stoelendans, maar dat bent u al gewend: Anneke Dragt heeft haar dubbelfunctie gesplitst, zelf blijft zij secretaris en Bep Flinterman komt op de weinige muntjes passen. Bob en Etty Dickhout gaan Saaberichten bestieren.
De FNAC groeit: Triumph, Volvo, Simca en Fiat zijn toegetreden. Een gemeenschappelijk terrein op de Vlasakkers (Amersfoort, achter de Bernhard Kazerne) kan door iedere club afzonderlijk, of door meerdere clubs tegelijk, voor behendigheidsproefjes worden gebruikt. Mini-Mani-Rally (Austin 7) en Coupe Hirondelle (Simca) zijn de gemeenschappelijke grote ritten.

 

 

 

De Saabdealers gaan in september voor het eerst naar de bakermat van Saab in twee Dakota's van Martin's Air Charter naar de autofabriek in Trollhättan en de vliegtuigfabriek in Linköping. Met die Dakota's is Martin Schröder zijn luchtrederij begonnen en wie thans Martinair kent, kan leuk vergelijken. De NAM is zo fideel om Maarten Geldof en mij ook uit te nodigen. Een groot feest en zeer interessant. De terugvlucht met tegenwind van Linköping naar Schiphol duurt meer dan vijf uur ... Kom daar nu eens om! En denkt u eens in: van ieder dealerbedrijf gaan er twee mensen mee, maar ze zitten niet bij elkaar in hetzelfde toestel.

scn9

Bladeren we dan nog even door de hele jaargang dan vinden we de eerste foto's van de nieuwe Sonett, nadat al eerder foto's van prototypes zijn gepubliceerd, een fraaie Noorse controleur voor de Viking gefotografeerd door Ritsaert Stoop, en berichten over de samenwerking met Triumph.


 

 

ESSO-Piet
Wat ook in 1965 en 1966 speelt is de vervelende geschiedenis van de 'roestbruine insluiper', een probleem dat ontstaat door een gewijzigde samenstelling van de ESSO-tweetaktolie. scn10Bijgebleven van die affaire is de plezierige en open wijze waarop ESSO de zaak uitzoekt, toelicht en waar mogelijk verhelpt. En omdat de Saab Club als spreekbuis van haar leden zich ferm in de discussie mengt, toon Esso zijn goodwill en sponsort nog jarenlang onze Vikingrally. Uit die tijd stamt ook de ESSO-Piet, de wisselprijs voor de winnaar van de Viking als symbool van samen doorstane ellende meer dan alleen een wisselprijs.

‘66 -’67, het einde, of toch niet
In januari 1966 en 1967 rouleren op de ledenvergaderingen de functies over de bekende personen - zelfs Bob van Tijen, die er al eerder om gezondheidsredenen mee gestopt is, komt nog even terug als interim-voorzitter. Maar heel langzaam komt er wat vers bloed bij. In deze jaren is André Heuft enige tijd secretaris en als nieuwe penningmeester komt Joop Presser voor het voetlicht. Die kan zo snel hoofdrekenen dat hij ook heel wat rekenkamers van ritten en rally's voor zijn rekening neemt.
Toch zijn er onderhuids problemen. De leden laten het afweten; hun aantal daalt tot ruim onder de 140. Ondanks het doorgaan van de evenementen, de Viking wordt nooit overgeslagen, taant de animo. Dat gaat zover dat ik in december 1968 zelfs een vergadering mag voorzitten die als voornaamste agendapunt het opheffen van de vereniging heeft. Dat wordt de leden toch te dol. In de vergadering treedt Aad van Zijl zeer nadrukkelijk positief op en de gevolgen zijn duidelijk: hij wordt de nieuwe voorzitter. scn11Anneke Dragt komt terug als secretaris en Joop Presser blijft penningmeester. Zelf blijf ik redacteur en mag de sportcommissie onder mijn hoede nemen. Het zoeken naar jongere en nieuwere bestuurders begint rond deze tijd. Nieuwe namen komen naar voren.
scn12In 1969 overlijd Bob van Tijen, de enthousiaste oud-voorzitter, die naast, en later in de plaats van, Hans du Bosc de club zo stimulerend weet te leiden. Het gaat voorshands met de club weer langzaam voorwaarts. Nieuwe bestuurders worden in 1970 - Arnlns  en Kuiper.

 

 

Op de Hobbelbaan in Soesterberg, het terrein waar zoveel FNAC-klassementsproefjes zijn gehouden, kunnen we dan na zeven jaar niet meer terecht. In november 1970 houden we ter ere van de relatie met ESSO een rit onder de naam 'Tijger-Safari' en ons 'boekje' publiceert daarover een hele fotopagina.

1971
In 1971 geen stoelendans op de jaarvergadering. Gemeld wordt dat de 150 leden weer gepasseerd zijn; het gaat iets beter. De Viking is toch weer een goed bezocht evenement, we gaan ditmaal de Duitse grens over. In de buurt van Winterberg staat voorzitter Aad van Zijl in de potdichte mist op controle als een politiewagen hem komt vragen wat hij daar midden in de nacht uitspookt. Van Zijl, als altijd een overtuigend spreker, weet ook dit keer narigheden af te wenden. Later trekt zelfs de mist op ... In november gaan we dan nog weer eens met de club naar Zweden; Het wordt zo langzamerhand een bedevaart!

Geen Saabberichten in 1972

Het jaar 1972 zou het jaar moeten zijn van de dertiende jaargang van de Saaberichten. Er verschijnt niet één nummer! We doen dat af als bijgelovigheid, maar de werkelijkheid is een gebrek aan mankracht, ook al wordt dat wel beter: de Viking 1972 wordt nu door Hans Arriîns georganiseerd en in februari 1973 wordt Cor de Munck secretaris.
Een voor 1973 aangekondigde clubreis naar Engeland wordt vanwege de oliecrisis voorlopig uitgesteld. Het zal midden 1974 worden voor dat feest doorgaat. De Viking 1973 gaat nog net door en brengt ons via een rondje om de Westerschelde naar het uiterste zuidwesten van ons land.
scn13In 1974 vinden wij de eerste tekenen van een wijziging in de belangstelling van de leden: er komen aankondigingen van restauratieprojecten en in het blad staan advertenties voor onderdelen. In het bestuur wordt Joop Presser opgevolgd door Fred Heuft (de zoon!) als penningmeester.
De Viking van dat jaar heeft weer speciale etappes: een oriënteringswandeling door Urk en een zuinigheidsrit. De winnaars zijn Han Stiva en zijn navigatoren Kees Kok en echtgenote. Han zal later als redacteur nog veel meer lof oogsten.
In 1975 sluiten we de eerste etappe van onze reis door het verleden af: de contributie gaat naar f25,-, de eerste vijftien jaar worden met een leuk jaardiner besloten, Aad van Zijl, Bep Flinterman en ikzelf treden af en worden samen met Joop Presser tot erelid benoemd. We hebben dan vijftien leuke jaren achter de rug waarin de club nooit erg groot wordt, maar wel altijd gezellig is. Nu gaan anderen de kar trekken.
Er zijn op dat moment 188 leden.



De moeilijke jaren '75 - '84

In de jaren na 1975 verandert de club belangrijk van karakter. De autosportliefhebbers raken in de minderheid, de kleine kring bestuursleden die vijftien jaar lang de koers heeft uitgezet en telkens maar weer in andere samenstellingen de functies heeft vervuld, raakt op zijn eind. De vereniging krijgt nu zowel te maken met nieuwe als klassieke Saabs. Restaurateurs, onderdelenleveranciers en toertochtrijders maken de dienst uit.
Veel nieuwe functionarissen maken hun opwachting. Hans Arriîns is niet minder dan negen jaar voorzitter en wordt omringd door allerlei nieuwe bestuurs, en commissieleden. Niet allen brengen vreugde. In de jaren 1983 - 1984 is er groot tumult als de, dan in functie zijnde secretaris, de start van de Viking doordrukt bij een automobielbedrijf dat als grijze importeur, de AIM onwelgevallig is. Daar komen malversaties en andere onwelriekendheden bij en drie ereleden worden als commissie van goede diensten te hulp geroepen. Zij worden door hun, voor de secretaris, onprettige conclusies, publiekelijk beschuldigd, verantwoordelijk te zijn voor medische problemen van de voorzitter. Zelfs de juridisch adviseur van de AIM wordt ingeschakeld om de brokken te herstellen. Uiteindelijk lukt dat ook. Van de betreffende functionaris wordt afscheid genomen en de gelederen worden weer gesloten.

Voor al deze ellende is de groei, die tot 1975 beperkt is, goed op gang gekomen. In februari 1983 zijn er 500 leden! De evenementen groeien in getal en belang. Er zit wel vaart in, maar spanningen blijven. Al met al kunnen deze ruwweg tien jaren als onstuimig en moeilijk worden gekenschetst.
Lopen we nog eens door Saaberichten. In alle jaren veel clubverslagen en meer en meer technische informatie, ook over nieuwe vondsten en nieuwe modellen van Saab.
In 1977 komt er een nieuwe club sticker, die afrekent met de 93 / 96periode: er staan twee neuzen op, die van de 96 en de 99. Jarenlang zal die onze auto's sieren. In dat jaar ook een artikel uit de Autokampioen over de nieuwe motorstudies bij Saab. Steeds komen wij ook weer Zwedenreizen tegen, soms met maar heel kleine intervallen. Dat Saab een eigen museum in Trollhättan heeft geopend is een trekpleister van belang. De eerste chef van dat museum, Albert Trommer, is ook de coördinator voor de buitenlandse Saab clubs en hij ontpopt zich als een vriend van allen. Bij het jubileum in het najaar van 1984 komt hij met een van de eerste 9000's naar Nederland en enkele jaren later zal hij bij tot erelid worden benoemd.
Maar nu gaan we wel erg hard, want in 1978 is er eerst de 900 die met het klimmen der jaren steeds minder als een grote 99 wordt gezien en een eigen populariteit krijgt. In het voorjaar van 1979 treedt Cees Hooijschuur toe tot het bestuur als secretaris en dat blijft hij tot 1981. Dan treedt hij terug tot hij in 1984 Hans Arriîns opvolgt als voorzitter. En die functie bekleedt hij dan weer tien jaar!

scn14

1979, 20 jaar Saab Club
Eind 1979 bestaan we 20 jaar en dat vieren we in de dierentuin in Amersfoort. De contributie is inmiddels naar 40 gulden (18 euro in nieuw geld) opgetrokken en er worden ledenwerfacties en enquêtes georganiseerd. Han Stiva geeft het blad een leesbaarder aanzien en Koni biedt aan voor oude Saabtypes de schokbrekers in een beperkte serie te gaan namaken. Ferry Haarman rijdt in de Tulpenrally en de Saab Club staat in het museum in Zweden in bewondering voor de nooit geproduceerde Saab 98. Er komt een Technische Commissie en in het blad komen steeds meer overdrukken van interessante zaken uit het Saabverleden. Eigenbouw in allerlei vormen komt aan de orde, van een dakbak voor de 96 van Wim Geverink tot een pick-up, gebouwd vanuit een 99 Combi-Coupé.

scn15

Dan ontstaat in 1983 de rel waarover aan het begin van dit hoofdstuk al wat werd gezegd. Jammer is dat Han Stiva, als werknemer van een aan de AIM. verbonden maatschappij zich gedwongen voelt zijn functies neer te leggen. Dit is een verschijnsel dat helaas vaker voorkomt:  het beroepsmatig (en loyaal) met Saab bezig zijn, conflicteert soms met hobbyactiviteiten. Heel jammer, want daardoor verliest de club de inbreng van deskundige enthousiastelingen.
De club blijft groeien. In 1984 komen er ook een redactiecommissie en opnieuw een sportcommissie. Het aantal leden dat in bestuur en commissies leiding geeft aan een en ander, groeit als kool.

scn16We naderen dan de mijlpaal van 25 jaar: eind 1984 wordt dat gevierd met een happening in Aalten. Het blad heeft rond dat jaar een echt volwassen inhoud gekregen, het jubileumfeest trekt 130 deelnemers en aan het eind van het jaar organiseert Jan Visser de Gaasterlandrit waarop voor het eerst 120 Saabs in actie te zien zijn. Een vlekkeloze happening.

Aan het eind van die 25 jaar begint Johan Brejaart een register waarin alle in Nederland rijdende Saabs worden vastgelegd, tenminste, als de eigenaren willen meewerken. Ook de Zweedse folklore rond het Luciafeest wordt uitgebreid beschreven en de Saab 90 wordt aangekondigd. De dip is overwonnen en een periode van grote bloei kondigt zich aan. scn17

 

 

 

 

 

 

scn18De volgende 10 jaar ’84-’94
Beginnen we het overzicht over de volgende tien jaren met een opsomming van wat wetenswaardigheden uit ons clubblad. In maart 1985 wordt de Saab Direct Ignition beschreven. Er is een ledenvergadering geweest en er blijkt meer dan zes mille (guldens) in kas! Het ledental blijft boven de 500. Joop Evers wordt penningmeester en Simon Italiaander gaat de redactie voeren. Als terugblik op de eerste 25 jaar wordt een collage van rallyborden uit de oude doos gereproduceerd. De Saabboetiek gaat van start en zal na een aarzelend begin met enkele wisselende 'ondernemers' onder Miep en Jan Jonkman na 1991 een grote bloei doormaken. We profiteren daar tot op de dag van vandaag van. Ook in 1985 begint Johan van Oort met de onderdelendagen, een happening die tweemaal per jaar plaatsvindt en die geen onderdelenaanbieder, of -zoeker meer wil missen. Sommigen zijn zo fanatiek dat zij meer inkopen dan zij verkopen, maar het plezier blijft!

In maart 1986 wordt bericht over een rit die de AMC Ede voor de Saab Club heeft  georganiseerd, de Driestromenrit. Het bestuur gaat op bezoek bij de Saab Club in Tsjecho-Slowakije en komt met mooie verhalen over ongekende toestanden thuis. Eind 1986 organiseren wij in Lelystad een internationaal treffen en dat wordt een groot succes. Twee pagina's van ons blad zijn als foto gereproduceerd. De beautycontest oogst veel lof: de 93 van Gert Bengtsson wordt allerwegen als mooiste geprezen, maar de door zijn vrouw gereden Sonett tweetakt doet er weinig voor onder. MajBritt Kruizinga is inmiddels een serie stukjes over de Zweedse keuken begonnen en die serie heeft lang gelopen en menigeen het water in de mond doen lopen. scn19

In maart 1987 komen Paul en Carla Hagedorn de redactie versterken - en later overnemen. Er zijn dan 750 leden. Boeken- en modellennieuws krijgt nu in ieder nummer van het blad een behoorlijke ruimte en het aantal verzamelaars groeit met de dag. In de zomer van dat jaar viert Saab in Zweden een groot feest. De fabriek bestaat vijftig jaar en de autoproductie is nu veertig jaar op gang. Voorwaar iets om te gedenken. Een grote groep uit Nederland maakt het feest mee. Op dat feest zien we voor het eerst een Saab Monte-Carlo V4 met een Saabo caravan. Die dateert weliswaar uit de jaren zestig, maar is door het geringe aantal geproduceerde eenheden een pure zeldzaamheid.
Samen met de Fiat Club houden we een gezellige dag in de dierentuin in Amersfoort. Ons blad staat vol gevarieerde artikelen en er zijn 900 leden. Toch lezen we in de ingezonden stukken klachten over de slechte opkomst van de leden ...

scn20

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

‘Smoke gets in your eyes’ en op naar de 30 jaar
Het internationale treffen vindt plaats in Engeland in, en om het automuseum in Beaulieu, om het vijfentwintig jarig bestaan van de Engelse Saab Club te vieren. Een knaap van een feest in een geweldige entourage. Dat de band op het slotfeest eindigt met 'Smoke gets in your eyes' kan zowel met onze emoties te maken hebben, als met de deelnemende tweetakten. We treffen op het feest voor het eerst Noorse collega's van de 'GammalSaabens Venner', letterlijk vertaald 'vrienden van de oude Saab', die met de enige drie 92's die Noorwegen dan rijk is, zijn overgestoken.
scn22In 1989 gaan we op voor het 30 jarig jubileum, dat met een feest in Vianen wordt gevierd. De dag na het feest is er nog een mooie toertocht die eindigt met koffie en gebak in Slot Zeist. In de jaarvergadering die kort daarvoor is gehouden, komt onder de bestuursleden voor het eerst de naam van Willem Bazuin voor, de man van de Inspectiedagen. Hij is ooit begonnen als Saabmonteur en wordt later keurmeester bij het R.D.W. Voor onze club combineert hij jaarlijks zijn praktische kennis met de mogelijkheden van een R.D.W. keuringsstation. Over 1989 moet u dan ook nog weten dat de technische commissie haar eigen logo creëert, de 'Pruts- en Klungeltrol' .



Saab naar GM
De ARM handelt nu ook in caravans; natuurlijk van Zweedse origine, Polar en Sävsjö. Er is een verhaal over een Saab Limousine - maar dat is meer huisvlijt - en de carburateur motor in de 900 heeft zijn langste tijd gehad. Een internationaal treffen vindt in Haltern (Duitsland) plaats, kort over de grens en dus royaal door onze leden bezocht. Een mooie ontvangst in Schloss Nordkirchen, het Versailles van Westfalen.
In 1990 begint de samenwerking tussen Saab en General Motors. De echte fanatici hebben zo hun twijfels, maar die gaan allengs over: het kan wel eens zo zijn dat de relatief kleine autoproducent Saab, als bewerker van het topsegment bij GM, een kans op overleven in de autojungle heeft gekregen, die het mogelijk anders had gemist. In Nederland is de ARM inmiddels kind van de Hagemeyergroep geworden en naast haar dochter AIM, de Saabimporteur, treedt nu ook GREMI te Groningen, de importeur van LADA en KlA, tot de groep toe. scn24
In het bestuur van de club keert Fred Heuft terug, die in 1977 het penningmeesterschap door studie gedwongen had neergelegd. Hij zal elf jaar lang een zuinig beheer voeren dat de vermogenspositie van de club zeer ten goede komt. In de zomer is er een dorp op stelten gezet met een automanifestatie: 'Wehl on wheels. We zijn erbij, bij al die auto's in al die straatjes en al die toeschouwers.
Op 26 augustus 1990 overlijdt Albert Trommer, ons Zweedse erelid, de man die in Zweden voor de buitenlandse Saab-clubs zo ontzettend veel heeft gedaan.

Van ENAC naar FEHAC
Het samenwerkingsverband tussen de merkenclubs is inmiddels heel erg veranderd. Tegen het eind van de jaren zeventig is de ENAC geruisloos ter ziele gegaan - ik kan in ieder geval geen exacte datum vinden - en dan is er een hele tijd niets.
In 1976 is er wel een Federatie Historische Automobielclubs, de FEHAC, opgericht, maar wij zijn daar als algemene merkenclub een aantal jaren buiten gebleven. In 1990 ondergaat de FEHAC een uitbreiding omdat ook motorrijwielen en allerlei voertuigen daarmee verwant, tot de Federatie toetreden. De FEHAC is dan de belangenbehartiger voor het klassieke motorvoertuig geworden en wij treden toe omdat de groep liefhebbers van klassieke Saabs almaar in getal toeneemt. Bovendien spreekt de FEHAC ook de rallyliefhebbers aan, omdat zij de Nederlandse vertegenwoordiger is van de FIVA, de internationale federatie waaronder de rally's voor klassieke motorvoertuigen ressorteren.

Nog enkele hoogtepunten uit de Saaberichten van 1990. Er zijn verslagen over een Zwedenreis (alweer!) en een midzomerfeest in Groningen. Er is een uitgebreid verhaal over de Saabo 260 caravan, waarvan dan het enige exemplaar in Nederland is gearriveerd. Ook zijn er verslagen over de Viking en over demonstraties rijden op ijs en in de sneeuw onder leiding van ene E. Carlsson. Betere instructie lijkt nauwelijks mogelijk.
In de jaarvergadering van februari 1991 blijkt het beleid van Fred Heuft vruchten af te werpen: de club staat aan het hoofd van een ongedacht kapitaal: fI7.000,-.
Bij de verslagen een test van Alfa Romeo vs Saab en het 100 jarig jubileum van Scania. Er is ook een oude herinnering van Gunnar Häggbom over de Monte Carlo rally, die hij in 1962 als navigator van Erik Carlsson beleefde en stukken over de Vogezenrally en de Zwedenreis 1991. En dan is er ook nog een Vikingtocht die niet al te best is uitgezet en waarvan de uitslag daardoor foutief is.

Regio Limburg Primus inter pares en ‘I only remember your wife’

Al enige tijd is er een levendig clubleven in Limburg onder leiding van Cas Alberts. Dit leidt tot het ontstaan van een regio Limburg binnen de club, een bloeiende zaak die de Limburgse leden goed bij het clubgebeuren betrekt en zelfs leden van over de grens binnenbrengt. Het idee vindt navolging en in 1992 worden dan ook de eerste schreden gezet van iets wat de regio Noord zou kunnen worden.
Het ledental van club schommelt enigszins onder de 1000 leden. Wat er jaarlijks bijkomt, valt er ook weer af. Maar de animo voor Zweden is en blijft groot. Er is weer een flinke delegatie in Trollhättan voor het vijfjaarlijks Saabgebeuren. Een mooi feest met alles erop en eraan wat zo'n feest gezellig maakt. De uitsmijter komt van Erik Carlsson, die bij de prijsuitreiking tegen een deelnemer zegt: 'I don't remember your car, I only remember your wife ... !' Het verslag van Wim Geverink wordt voor de eerste maal in de Saaberichten opgeluisterd met kleurenfoto's. Henk Jager behaalt in de beauty contest een fraaie tweede plaats.

In 1993 zijn er twee hoogtepunten. Allereerst het internationale evenement dat in Noorwegen id georganiseerd. Ze hebben daar geen Olympiade, maar een Saabiade in gedachten, en wel de Saabiade '93. scn25Een gezellig weekend rond Lillehammer en Hamar, met een bezoek aan het Vikingskipet waar onze Nederlandse schaatsers zoveel moeite hebben gehad met Johan Olav Koss.
De feestavond in Hunderfossen is wat benauwd omdat de opkomst groter is dan de zaal toestaat. Heel charmant is de aanwezigheid van mevrouw Greta Molander, inmiddels hoogbejaard, die al in 1937 de Monte Carlo reed en in diezelfde rally in 1952 de damesprijs won met een Saab 92!
In de Noordelijke Oldtimer Manifestatie heeft de club voor het eerst een grote beurs aangedaan met een mooie inzending van een stuk of zes Saabs. Het begin van een ruimere presentatie naar buiten die uiteindelijk weer zal leiden een verdere groei van het ledental.
De Vogezenrally wordt voor de tweede maal door Fred en Rob Heuft gewonnen en verder zijn er allerhande kleinere evenementen. Daaronder een 'Noord-Brabant treffen', georganiseerd door Johan van der Made en Bart de Jong. Een regionale bijeenkomst met een beauty contest en een gemengde Belgisch-Nederlandse jury. Veel tevreden deelnemers.

1994: Saabclub 35 jaar maar niet alleen feest
In het voorjaar van 1994 treedt Kees Hooijschuur af als voorzitter. Dick Kers, die al meerdere jaren secretaris is, neemt nu de maarschalksstaf over, en het zoeken naar een nieuwe secretaris begint. Tot die gevonden is, combineert Dick beide functies. Het 35-jarig jubileum werpt zijn schaduw vooruit. Het zal een knalfeest worden in en om het Autotron in Rosmalen.
scn26Maar voor het zover is, gebeuren er twee belangrijke dingen. In de contacten met de importeur zijn er altijd enkele vertrouwde vrienden met wie de club lopende zaken snel kan oplossen. In de technische hoek is dat Jacques Joost die zich al sinds de zestiger jaren om de technische puzzeltjes van de Saabrijders bekommert. Begin 1994 overlijdt hij en daarmee verliest de Saab Club een goede vriend die ons decennia lang tot hulp en steun is geweest.
In de jaren voor 1994 is in het clubblad de inbreng van Ad van Beurden steeds groter geworden. Hij wordt dan ook terecht in de redactie opgenomen en hij is de drijvende kracht achter de nieuwe vormgeving van het blad. Zo wordt bij gelegenheid van ons 35-jarig feest het aloude A5 formaat (het 'boekje') verlaten en komt het blad in volle glorie op A4 (magazine) voor de dag.

scn27Het eerste nummer in die uitvoering is jaargang 35 nummer 3, de uitgave voor ons jubileum. In veelkleurendruk en met veel foto's. Het mooiste is echter dat dit hoge niveau in de jaren tot heden alleen maar verder is opgetrokken. Chapeau!
Het jubileum in Rosmalen wordt ingeleid met het blad, waarin de geschiedenis van Saab en de productontwikkeling centraal staat. Een overzicht over de club is helaas beknopt. De middenpagina wordt hier gereproduceerd als prachtig symbool van heden en verleden. Het evenement kent bekende elementen als de beauty contest, een statische show van alle types Saab, een Zweeds buffet, muziek, dans en speeches, een gemeenschappelijk ontbijt in het Autotron, museumbezoek en barbecue. Voeg daarbij de mogelijkheid om het gehele museum doorlopend te bezoeken en u begrijpt hoe leuk het werd. uit Zweden komt onder andere Erik Carlsson die tot erelid wordt benoemd.

De rest van het jaar kent toertochten in Friesland en Midden-Nederland, de Viking, een Zwedenreis en een internationaal getinte Limburgtour. Ad van Beurden gaat in het blad heel uitgebreid in op de Saabhistorie in rally en sport en op de modelletjes onder de titel 'Kleintje Saab'. De beide series komen in vele nummers terug. Zeer informatief. De club bloeit na 35 jaren als nooit tevoren; het ledental ligt ruim boven de 1000 en er zijn activiteiten door het gehele land. scn28
Consolidatie (1994 – 1999)

In de vijf jaren die inmiddels zijn verstreken sinds het zevende lustrum is de groei geconsolideerd. Paul Hagedorn is afgetreden als bestuurslid en opgevolgd door Ad van Beurden als hoofdredacteur. Yvonne Bazuin is aangetreden als secretaresse van het bestuur. Per-Olaf (Pelle) Rudh, de opvolger van Albert Trommer als 'Museumchefen' in Trollhättan, met wie wij ook weer fijne contacten hebben opgebouwd en die, als oud-technicus voor Erik Carlsson, zo smakelijk over de rallywereld kon vertellen,  overlijdt helaas in 1995. De derde generatie heeft zich gemeld in de persoon van Peter Bäckström en ook met hem is de goede sfeer bewaard gebleven.
Dick Kers, die in oktober 1995 tot erelid is benoemd, overlijdt op 9 februari 1996. Een heel leven met Saab en Saab Club komt ten einde en wij raken een vriend van allen kwijt. Bij de begrafenis zijn er Saab Clubleden uit het hele land bijeen. Jan Jonkman krijgt de ondankbare taak als waarnemend voorzitter de club te leiden tot een speciaal benoemde commissie een opvolger voor Dick zal voorstellen.
In 1996 springt uit de veelheid aan evenementen, de fotohappening op 96-'96 eruit: het fotografisch vereeuwigen van 96, 96' s. Het initiatief van Ad van Beurden heeft succes, hij krijgt er zelfs meer dan honderd bijeen.

1997: Via de Noordkaap naar 50 jaar Saab
Begin 1997 treedt Hans Smit aan als voorzitter van de Saab Club Nederland. Het clubblad maakt grote reportages, bezoekt oude en nieuwe dealers en het hoogtepunt van het jaar wordt de 50ste verjaardag van Saab als autofabrikant. Omdat de Noorse Saab Club het geheel van een pakkend sausje wil voorzien, ontstaat er een mega happening.
Op vijf juli gaan 160 Saabs uit veertien landen vanuit Oslo op weg naar de Noordkaap. Meer dan goed gemutst, want deze Northern Lights Challenge is iets dat ons avontuurlijke Vikingbloed stevig opjut. Een prachtige reis, begunstigd door schitterend weer. Op de kaap aangekomen naar Kirkeporten Camping, de noordelijkst gelegen camping ter wereld, de middernachtszon, een middernachtsmaaltijd, souvenirs en prepareren voor de terugreis. Nu gaat het in vijf dagen naar Lidköping, waar de stoet domicilie heeft gekozen voor het geweldige feest dat Saab heeft gebrouwen. Meest in het oog springende personen tijdens de tocht zijn de alom aanwezige regelmoeder Anne Andersen en Geof Ridgley die geheel uit Nieuw Zeeland is gekomen om eens te zien hoe Noord-Europa eruit ziet.
Het feest bij Saab is erg leuk. Meer dan 3000 bezoekers bekijken het museum, allerlei onderdelenstands, demonstraties van het Saab Performance Team op de testbaan, alle museumstukken rijdend op dezelfde baan, of ze bezoeken het afsluitende diner. Maar de Noordkaapgangers mogen ook met hun eigen auto de testbaan op en proefritjes maken met twintig klaarstaande nieuwe 9-5 sedans!

scn291998 is een rustig jaar. Een internationaal evenement in Engeland - die club bestaat nu ook 35 jaar - en verder veel leuke dingen in ons eigen land. Het ledental gaat in de richting van de 1500, Fred Heuft treedt af en wordt erelid. Clement Maussen zal de duiten gaan beheren. Verder gaat alles naar wens.

Slotbeschouwing

De lijn die in het verhaal zit, is duidelijk: de eerste vijftien jaren was de club een clubje, tussen de 125 en 190 leden groot, geleid door een vriendenploegje dat telkens maar weer de functies opschudde en verdeelde, maar niet veel expansie tot stand bracht. Dan komen er tien jaren van groei, maar ook van spanningen. Dan gaat de club pas werkelijk groeien en bloeien. De jaren 1984-1994 zijn de vingerwijzing hoe het verder zal moeten gaan: doorgaande groei, veel landelijke, maar ook veel regionale evenementen.
scn30Activiteiten op allerlei terrein en vooral voor de onderlinge communicatie: een blad van professioneel niveau, dat toch door liefhebbers en amateurs gemaakt wordt. Dat dit blad de helft van de begroting opsoupeert is alleen verdedigbaar bij voortzetting van het hoge niveau van nu.
En dan de toekomst? Als de lijnen zich voortzetten, komt er een nieuwe periode van groei en enthousiasme. Maar de toekomst laat zich niet voorspellen. Laat ik daarom verdere groei en bloei als wens aan bestuur en leden overbrengen. En als jullie in 2009 de vijftig jaar gedenken, hoop ik van harte van de partij te kunnen zijn.

 

Deze weergave is een copie van het verhaal zoals is geschreven door dhr Jan Groosmuller sr ten tijde van het 40 jarige jubileum Saab Club Nederland, integraal gepubliceerd in 1999.

Met dank aan Ad van Beurden voor het ter beschikking stellen van origineel materiaal.

Laatst aangepast op vrijdag, 01 oktober 2010 19:46
 
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner