De gelukkige Saab-rijder.
Vervolg op Waarom Saab?

Na drie weken gelukzalig rondgereden te hebben met mijn Saab stond ie stil. Stuk! Ik baalde daar goed van. De koppeling reageerde niet meer op het pedaal. Het reservoirtje van de remvloeistof, waarmee ook de koppeling wordt bediend, was leeg tot het niveau van de koppeling en onder de motorruimte lag een plas. Toen kwam ik op het Saabforum terecht en daar werd ik overladen met kennis van meerdere saab-rijders.
Ik vond het fantastisch om van volstrekt vreemden, die voor zover bekend als enige overeenkomst het merk auto hadden, zo veel hulp te krijgen. Wat een geweldige groep mensen. Omdat ik zelf nog geen kennis, geen handboek en de durf niet had om meteen de motor open te slopen heb ik de auto naar een garage gebracht. Daarvoor moest ik echter eerst de koppeling ontluchten. Hoe en wat over het ontluchten van de koppeling is mij haarfijn uitgelegd via het forum en dat heb ik uitgevoerd. Helaas was daar geen ontluchten aan want na enkele minuten was de druk alweer verdwenen. Uiteindelijk de auto in de eerste versnelling gezet en toen de motor gestart. Zo ben ik, tot ergenis van de stoet achter mij, naar de garage gereden. Daar kwam aan het licht dat de koppeling hulp cilinder lek was en toen bleek ook de radiator defect. Beiden zijn vervangen, met pijn in de beurs, en na een paar dagen was ik weer vrolijk op weg.

In de zomer heb ik veel dingen gedaan, die allemaal niets met de Saab van doen hebben. Ik heb een heerlijke vakantie gehad in Parijs en ben verhuist naar een prachtige woning (zie foto's). Na de zomer heb ik het forum maar weer eens opgezocht en toen kwam ik het topic van een mini-meeting in Groningen tegen. Geen flauw idee wat mij te wachten stond maar daar moest ik natuurlijk wel naar toe. Op de bewuste 11 september reed ik naar het transferium bij het Zernike Complex. Een groepje met zeven saabjes stond op een parkeerplaats een beetje bandjes te trappen en over Saabjes te praten. Elke auto was weer ander qua type of uitvoering. De Sonnet III, 95, 99, 900 en 9000 stonden daar in rij. Het was gezellig om met anderen over de prachtige wagens te praten en ik merkte meteen dat er van deze enthousiastelingen een heleboel te leren viel. Erg leuk om dat mee te mogen maken.

Wat ik in september nog niet wist was dat die meeting nog maar het topje van de ijsberg was. In de maanden daarna heb ik zo nu en dan eens wat gelezen over reparaties en daar wat van geleerd. Ook had ik in de tussentijd de Bentely Manual aangeschaft. Echter, er moest eerst wat aan mijn 900 stuk gaan voordat ik weer echt op het forum actief werd. Begin december kreeg ik het gevoel dat de koppeling weer druk verloor. Na de expertise van de forummers geraadpleegt te hebben begreep ik dat de koppeling hoofd cilinder waarschijnlijk een beetje lek was. Dat was met een revisie-kitje op te lossen en ik nam mezelf voor deze reparatie zelf  te gaan doen. Het benodigde revisiekitje aangeschaft en met behulp van de Bentley Manual de hoofd cilinder los gemaakt. Toen ben ik rustig binnen aan tafel gaan zitten en daar heb ik die hele cilinder uit elkaar gehaald. Alle vervangbare ringetjes en rubbertjes vervangen en de cilinder weer terug geplaatst in de motorruimte. Die avond de koppeling weer ontlucht, dat geintje kende ik nu wel, en de Saab was beter dan bij aanschaf. Wat was ik ontzettend trots op mezelf. Als totale leek had ik mijzelf een kostbare reparatie uitgespaard en het probleem zelf verholpen. Geweldig!

Dankzij mijn bezoek aan het forum omtrent dit probleem stuitte ik op een meeting vlakbij Groningen, op vrijdag 18 december. Nadat ik mijn Saab onder de dikke laag sneeuw, die sinds die woensdag gevallen was, had weggehaald ging ik richting het Scandinavisch dorp aan het Paterswoldse meer. Wederom een kleine groep, ik geloof een man of 10, maar nog gezelliger dan de vorige keer. Weer nieuwe mensen ontmoet, gepraat over van alles en nog wat, iemand die foto's gemaakt heeft en na de avond napraten via het forum. Het was een ontzettend leuke avond en wederom was ik blij om deze fijne mensen te hebben leren kennen.

Na die avond besloot ik meer met het forum en mijn Saab te gaan doen. Zodoende kwam ik  de zondag voor oud en nieuw het topic omtrent het Saab Support Convoy tegen. De website bezocht waarop ik las dat er op dat moment 73 aanmeldingen waren. Via de subkonvooi leider Friesland geïnformeerd hoe ik mij moest aanmelden en toen ik dat dinsdag avond ging doen bleek ik al te laat te zijn. Ik kreeg plaats 210, nummer 10 op de reservelijst. Gelukkig werd het aantal toegelate deelnemers verhoogd naar 300 en later zelfs nog meer. Met hoge verwachtingen keek ik uit naar 17 januari en ik hield de berichtgeving goed in de gaten.

Woensdag 13 januari, alsof de dag er wat mee te maken had, was ik met de Saab naar Leeuwarden gereden. Toen ik klaar was met de colleges en weer naar huis wilde kreeg ik de Saab met geen mogelijkheid gestart. Ik had startkabels bij me dus vroeg ik een andere student die langsliep of hij met zijn auto even kon helpen. Toen hij zijn auto had gehaald vroeg ik me af of het ging lukken. Hij reed een oude Toyota Starlet. Het kleine autotje probeerde het, maar kreeg mijn zware motor niet aan. Vervolgens hetzelfde geprobeerd met een voorbijganger in een Pegeot 307, wederom geen resultaat. Toen ik een student zijn Suzuki Vitara de parkeerplaats zag verlaten wist ik hem nog net aan te houden. Daarmee startte mijn Saab prima en ik ben zonder problemen naar huis gereden. Thuis meteen het forum opgezocht en naar een oplossing gezocht. Het kon van alles zijn en dat alles was een hoop om uit te zoeken. Dat een paar dagen voor het konvooi. Mijn gevoel bleef zeggen dat de accu het gewoon begeven had dus heb ik dat eerst getest. De accu eruit gehaald, naar de dichtbij zijnde garage gebracht (waar ik normaal nooit kom want dat is een Opel dealer) en daar de accu op laten laden. Er zat toen 3V in. De volgende dag weer naar die garage toe en na bijna 24 uur zat er slechts 5V in de accu. Die was dus gewoon stuk. Omdat de accu die ik moest hebben niet bij die dealer verkrijgbaar was, wat vreemd is omdat die garage naast Opel dealer ook erkend Saab reparateur is, heeft de Opel dealer geen cent aan mij verdient en heb ik elders een nieuwe accu gehaald. Probleem opgelost en ik kon met een gerust hart naar Soesterberg.

Het Saab Support Convoy was een geweldige dag. Velen van jullie zullen weten hoe ik mij gevoeld heb, omdat jullie hetzelfde voelden. Ik heb genoten, alleen maar genoten! Ik heb mij intens gelukkig gevoeld een Saab-rijder te mogen zijn. Wat een weelde, wat een pracht, wat een geweldige automobielen en wat een hoop geweldig enthousiaste mensen. Mensen die dagelijks de Saab gebruiken voor zakelijk vervoer, mensen die oude Saabs opknappen, mensen die allebei doen en mensen die enorm van het merk houden. Zoveel dat ze een hele dag ervoor uittrekken, honderden kilometers rijden en liters brandstof verstoken, zich helemaal kapot werken om alles in goede banen te leiden en nachten lang vergaderen om het georganiseerd te krijgen. Die passie en liefde voor het merk is geweldig!

De rit heb ik gereden met twee goede vrienden van mij. Vanuit Haren zijn we om 9:15 uur vertrokken naar de Shell aan de A28. Daar kwamen er nog 6 Saabs uit Groningen e.o. bij en dus was die groep al net zo groot als wat ik gewend was van de meetings. In dit mini konvooi zijn we naar Zwolle gereden waarvandaan meer dan 70 Saabs vertrokken. De aankomst in Soesterberg (zie foto van C. Kelkes) was fantastisch. Hele rijen Saabs gebroederlijk naast elkaar, afkomstig uit geheel Nederland, Vlaanderen en zelfs vanuit andere landen. Prachtige Saabs op de parkeerterreinen en prachtige Saabs op het binneterrein van het Militair Luchtvaart Museum. Ik heb mij vergaapt aan de wagens en met veel plezier gepraat met mensen die ik nooit eerder gezien had. Het zien van zoveel passie en vreugde bij alle mensen deed mij goed. Ondanks dat op die dag de onzekerheid over de toekomst van Saab zeer groot was liep iedereen daar rond met een gelukzalige uitstraling. En dames en heren, terecht! Wij zijn Saab rijders en mogen ons gelukkig prijzen. Na de start van het werkelijke konvooi reden we richting Muiden. Toen we bij het passeren van de windmolens ook nog ondersteuning van een stralende zon kregen liep het kippenvel over mijn rug. Een lange stoet Saabs met geweldig enthousiaste mensen die op deze prachtige dag steun betuigen aan alles en iedereen die het merk Saab en de wagens van Saab mogelijke hebben gemaakt. Het was fantastisch. In Muiden aangekomen stond ik wederom, of nog steeds, te kijken van die groet getalen Saabs en hun toegewijde eigenaren en bijrijders. De dag, de Saabs en de fantastische mensen gaven mij een gevoel van intens geluk en ik heb zeker nog twee weken nadien in een heerlijke Saab roes geleefd. Die roes ben ik zelfs nu nog niet helemaal kwijt.

In de tijd na het konvooi heb ik veel aandacht besteed aan de Saab. Met liefde heb ik hem onderhouden en ik ben zaken gaan uitzoeken om verbeteringen aan de Saab aan te brengen. Ik heb hem ook veel gebruikt, voor mijn doen, en bij elke rit genoten van zijn aanwezigheid. Ik heb de Grille gespoten, een mooi nieuw logo voor achterop gekocht (zie foto van het logo van forummer G-Ice, waarvan ik het logo heb kunnen krijgen) en de viezigheid van de sneeuw eraf gespoeld, wat er drie dagen later weer op zat. Ook heb ik veel contact gehad met verschillende mensen die ik tijdens het konvooi ontmoet heb, of waarmee ik tijdens het napraten over het konvooi in contact ben gekomen. De contacten die ik gelegd heb en de gesprekken van de afgelopen tijd bevestigen mij nogmaals dat ik mij begeef tussen een groep prachitge mensen. Fantastisch dat een overeenkomende passie voor een automerk mensen zo bij elkaar kan brengen. Sinds drie weken ben ik lid van Saabclub Nederland en ik heb met enorm veel plezier de laatste SaabBerichten door gelezen.

Toen ik afgelopen vrijdag onderweg was van Leeuwarden naar IJlst hield de Saab er ineens mee op. Bij het verlaten van Leeuwarden, op de N32 richting Heerenveen, kwam ik aanrijden bij de kruising met de N31 richting Drachten. Op het moment dat ik mijn gas losliet om af te remmen voor het op oranje springende stoplicht, sloeg de motor af. Daar sta je dan, op de inhaalstrook, rechts de normale baan rechtdoor, links de baan richting Drachten, vooraan bij het stoplicht en een motor die niet meer aan wil. Met een paar medestudenten die met mij mee reden heb ik de auto een parallel weggetje opgeduwd en met een Saabforum kennis gebeld. Die heeft mij een paar dingen uitgelegd wat ik kon testen maar nog steeds had ik geen idee wat het probleem was. Omdat ik ook geen lid van de ANWB o.i.d. ben heb ik de Saab, na overleg met de bewoners, bij een boerderij op het erf gezet en hem daar laten staan. Het weekend dat volgde heb ik de mogelijkheden bekeken; slepen naar Groningen is ver, en de auto's van mijn vader en broer zijn niet sterk genoeg. Daarom maar een garage bedrijf opgebeld die hem afgelopen woensdag opgehaald en onderzocht heeft. De brandstofpomp is dood. Vervanging kost € 250,- excl. BTW. Ik heb dezelfde dag via het forum een tweedehands brandstofpomp op de kop getikt en die gaat er komende woensdag in. Ik zit alweer te popelen om achter het stuur van de Saab te kruipen en de weg weer op te gaan.

U heeft kunnen lezen wat ik tot op heden met mijn Saab heb meegemaakt, welke obstakels ik ben tegen gekomen en welk geluk ik heb geproefd. Ik kan u verzekeren dat ik, sinds de dag dat ik mij een Saab-rijder mag noemen, een gelukkiger man ben. Enkel door de Saab, die natuurlijk slechts materie is, heb ik mogen genieten van een stuk passie in mijzelf en van een hoop mensen die dezelfde passie delen.

Vriendelijke Groet, Jelmer R. Brandsma

Saabclub lidnummer 4001543